Beste lezer,

Is het glas halfvol of halfleeg? Af en toe moet ik mezelf eraan herinneren: halfvol. Leef ernaar, maan ik mezelf dan aan. Zoals de schrijver Bert Natter: hij rouwt om familieleden en hond, schreef een roman over de gruwel van de Shoah, en bouwt elke dag het beste leven rond zijn dochter met een meervoudige beperking. Het leven, zo lees ik het gesprek met hem, is halfvol.

Illustratrice Astrid Verplancke verloor enkele maanden geleden haar vader. Hij raadde haar nog het boekje van Randall Casaer aan. "In de weken nadien leerde ik de vele gezichten van verlies kennen. Pijn en verdriet, maar ook ontroering en onverwachte schoonheid. Het woord ‘troost’ kreeg voor mij een nieuwe, diepere betekenis." Halfvol, zo leest haar verslag van de boeken die ze koestert.

Momenteel lees ik twee boeken door elkaar: Ouder worden van Elke Heidenreich en Laat varen alle hoop van Gerben Post. Het eerste een geestig, wijs boekje van een vitale 81-jarige. Het tweede een historisch verslag van de goorste gruwel waartoe de mens in staat is, met centraal het Oostenrijkse naziconcentratiekamp Mauthausen. Dat wisselen in perspectief en toon maakt dat ik elke dag de wereld wil blijven begrijpen, zonder te vergeten het leven te waarderen. Halfvol en halfleeg houden elkaar in evenwicht.

Mooi weekend, straks