|
|
|
Mój tata pod koniec życia był bardzo mocno pochylony do przodu.
Zwyrodnienia kręgosłupa szyjnego były już tak duże,
że jego ciało właściwie nie pozwalało mu się wyprostować.
Ale najgorszy nie był nawet ten widok.
Najgorsze było patrzenie, jak cierpi.
| | | |
