Unijny akt w sprawie zarządzania danymi określa warunki ponownego wykorzystywania niektórych kategorii chronionych danych będących w posiadaniu podmiotów sektora publicznego. Są w nim określone reguły mające zastosowanie do przedsiębiorców świadczących usługi pośrednictwa danych oraz ramy dotyczące altruizmu danych, czyli dobrowolnego dzielenia się danymi bez wynagrodzenia. Choć przepisy aktu obowiązują bezpośrednio, to kwestie instytucjonalno-organizacyjne muszą być uregulowane w prawie krajowym, czyli ustawie o zarządzaniu danymi.

Unijny akt w sprawie zarządzania danymi ma celu zwiększenie ilości danych dostępnych do ponownego wykorzystywania oraz ułatwienie dzielenia się danymi w obszarach takich jak: opieka zdrowotna, środowisko, energetyka, rolnictwo, mobilność, finanse, produkcja, administracja publiczna. Dane te rozumiane są jako odzwierciedlenia działań, faktów lub informacji oraz wszelkie kompilacje takich działań, faktów lub informacji, w tym w formie zapisu dźwiękowego, wizualnego lub audiowizualnego. Mowa o tym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/868 w sprawie europejskiego zarządzania danymi (...), zwanym rozporządzeniem DGA, które określa:

• warunki ponownego wykorzystywania niektórych kategorii chronionych danych będących w posiadaniu podmiotów sektora publicznego,
• zasady dotyczące przedsiębiorstw świadczących usługi pośrednictwa danych,
• ramy dotyczące altruizmu danych, tzn. dobrowolnego dzielenia się danymi bez wynagrodzenia,
• ramy dotyczące Europejskiej Rady ds. Innowacji w zakresie danych,
• środki umożliwiające bezpieczny przepływ danych nieosobowych poza UE.

Choć rozporządzenie DGA jest stosowane bezpośrednio, to kwestie ustrojowe i proceduralne muszą być uregulowane na poziomie krajowym. Unijny prawodawca pozostawia państwom członkowskim pewną swobodę w kształtowaniu otoczenia instytucjonalno-organizacyjnego oraz regulacyjnego dla potrzeb DGA.