Nigdy nie miałem innego dachu

poza tym, który dało mi rozległe niebo

Na piersi hoduję góry,

a na twarzy – owoce lub trawy.

– Pablo de Rokha

Tak brzmi pierwszy (i jedyny) wers naszego filmu tygodnia, „Pod osłoną nieba” (2021) w reżyserii Diego Acosty. Film o owcach, wolności i hipnotyzującym chilijskim krajobrazie.

Reżyser śledzi pasterzy i zwierzęta na otwartym terenie, gdzie praca, ruch i natura tworzą wspólną przestrzeń. Czas się rozciąga, gesty się powtarzają, a znaczenie wyłania się stopniowo. Film był pokazywany na festiwalach CPH:DOX, Viennale oraz w sekcji Lost Lost Lost festiwalu Nowe Horyzonty w 2022 roku.