Przede wszystkim zrobiłem się spokojniejszy. Naprawdę. Jeszcze miesiąc temu byłem kłębkiem nerwów. Ciągły stres. Jak to będzie? Skąd pieniądze na to? Skąd na tamto? Co dalej? Jak przeżyć kolejny miesiąc? A dzisiaj… przestałem się tym martwić. I wiecie co zrozumiałem? Że sam sobie założyłem kajdanki. Byłem więźniem własnych myśli. Świat mi mówił jedno. Internet mówił jedno. Wszędzie pośpiech, ciśnienie, więcej, szybciej, dalej.

A ja siedzę dzisiaj sobie tutaj. Słońce świeci. Wiatr wieje. I jestem szczęśliwy. Nie dlatego, że mam wszystko... Tylko dlatego, że nic mnie już nie ściska od środka. Nie mam zobowiązań. Nie mam ciągłego odliczania do kolejnych rachunków. Nic nie zapuka za 30 dni do mojego samochodu i nie zapyta o czynsz. I najlepsze jest to, że kiedy zmieniłem swoje życie… świat się nie skończył. Nie pękło niebo. Ziemia dalej się kręci. Ludzie dalej żyją.

Zmieniło się tylko jedno. Ja. I to jest chyba najlepsza decyzja, jaką podjąłem w życiu. Bo jestem w miejscu, w którym nigdy wcześniej nie byłem. Nie mówię o miejscu na mapie. Mówię o miejscu w sobie. Spokój. Luz. Odpoczynek. Brak strachu.

I wiecie co? Chętnie opowiem wam o tym głębiej. O tym co się ze mną dzieje, co czuję i jak zmienia się moje patrzenie na życie..

Nie wiem już który to dokładnie dzień mieszkania w samochodzie . Ale wiem jedno coś się we mnie zmieniło.

Jestem szczęśliwyyyyyyyyyyy