Zmarszczki, siwienie, gorszy wzrok i słuch, trudności z pamięcią i koncentracją, mniej energii, większe ryzyko zachorowania na raka…

Dlaczego właściwie się starzejemy?

Upraszczając: starzejemy się, bo starzeją się nasze komórki.

A komórki starzeją się z różnych powodów. Jednym z nich jest skracanie się telomerów.

Telomery to takie czapeczki na końcach naszych chromosomów, które chronią DNA przed uszkodzeniem.

Za każdym razem gdy komórki w Twoim ciele się dzielą (a robią to ciągle), te telomery się trochę skracają.

Gdy długość tych telomerów dojdzie do zera, komórka umiera.

Stąd ich długość jest jednym ze wskaźników wielu biologicznego. W miarę upływu lat, jak Twoje komórki się dzielą, ich telomery się skracają.

Odkryto jednak, że są czynniki, które przyspieszają naturalne skracanie się telomerów, a więc sprawiają, że Twój organizm starzeje się szybciej.

Zaliczamy do nich m.in.:

Stres (potrafi przyspieszyć nasze starzenie o całą dekadę!)
Otyłość
Palenie papierosów
Wdychanie zanieczyszczonego powietrza
Nieodpowiednia dieta (dużo alkoholu, czerwonego mięsa i przetworzonej żywności)

Z kolei np. odpowiednia dieta czy regularna aktywność fizyczna znacznie spowalniają tempo skracania się telomerów.

W efekcie Twoje komórki mogą dzielić się więcej razy i pozostają dłużej sprawne.

Czyli generalnie - zdrowy tryb życia, sprawia, że starzejesz się wolniej, a niezdrowy tryb życia - że szybciej.

Ok, tutaj nie ma wielkiej niespodzianki.

Jednak znacznie bardziej intrygujące okazały się wyniki tego eksperymentu związanego z telomerami

Naukowcy skierowali grupę 30 osób na bardzo intensywny 3-miesięczny obóz.

Tam medytowali i wykonywali różne ćwiczenia na koncentrację czy autorefleksję średnio przez 6 godzin dziennie!

Gdy po tym obozie zmierzono próbki krwi uczestników, wykryto przesłanki (a konkretnie, zwiększoną aktywność hormonu telomerazy), że telomery w ich komórkach się WYDŁUŻYŁY.

To tak, jakby dosłownie cofnęli część objawów starzenia się. Trochę odmłodnieli.

Jednak 6 godzin różnych ćwiczeń dziennie, to zdecydowanie za dużo, aby dało się to praktycznie wykorzystać.

Naukowcy zaczęli więc szukać, co konkretnie podczas tego obozu wywołało taki efekt. Czy była to medytacja, czy zmniejszenie ilości stresu, czy jakieś inne ćwiczenie.

Wiesz, co się okazało?

Że głównym sprawcą tego efektu odmłodnienia były ćwiczenia, które sprawiły, że w uczestnikach zwiększył się poziom poczucia sensu i celu w życiu.

To ten element naszej psychiki okazał się bardzo mocno wpływać na zdrowie organizmu i tempo jego starzenia się.

Gdybyś chciał go u siebie zwiększyć (i przez to wydłużyć swoje telomery), to nagrałem dla Ciebie darmowe nagranie, w którym dowiesz się jak to zrobić: Metoda Projektu Życia (Life Design).

W nagraniu poznasz m.in. proces, który pomoże Ci określić najlepszy dla Ciebie na ten moment cel i kierunek w życiu.

Ten proces to najlepszy sposób na szybkie i jednocześnie długotrwałe zwiększenie poziomu poczucia sensu i celu w życiu, do jakiego się dokopałem.

Sam oczywiście również z niego korzystam.

Mam nadzieję, że Tobie też będzie dobrze służył.

Do usłyszenia,
Damian Redmer

==============
Źródła:

Shammas M. A. (2011). Telomeres, lifestyle, cancer, and aging. Current opinion in clinical nutrition and metabolic care, 14(1), 28–34.

Epel, E. S., Blackburn, E. H., Lin, J., Dhabhar, F. S., Adler, N. E., Morrow, J. D., & Cawthon, R. M. (2004). Accelerated telomere shortening in response to life stress. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 101(49), 17312–17315.

Epel, E., Daubenmier, J., Moskowitz, J. T., Folkman, S., & Blackburn, E. (2009). Can meditation slow rate of cellular aging? Cognitive stress, mindfulness, and telomeres. Annals of the New York Academy of Sciences, 1172, 34–53.

Jacobs, T. L., Epel, E. S., Lin, J., Blackburn, E. H., Wolkowitz, O. M., Bridwell, D. A., Zanesco, A. P., Aichele, S. R., Sahdra, B. K., MacLean, K. A., King, B. G., Shaver, P. R., Rosenberg, E. L., Ferrer, E., Wallace, B. A., & Saron, C. D. (2011). Intensive meditation training, immune cell telomerase activity, and psychological mediators. Psychoneuroendocrinology, 36(5), 664–681