Nigdy nie mów: „Ty jeb.any idi.oto”. 

Powiedz zamiast tego:

Uprzejmy polski: „Obawiam się, że nie do końca przemyślałeś tę kwestię.”

Formalny polski: „Pańskie rozumowanie wykazuje zasadnicze braki.”

Złośliwy polski: „Podziwiam pewność, z jaką wypowiadasz się o rzeczach, których nie rozumiesz.”

Inteligencki polski: „Mam wrażenie, że istota zagadnienia zdołała się panu całkowicie wymknąć.”

Staropolski: „Waszmość raczysz przemawiać z taką pewnością, iż człek gotów byłby mniemać, że za słowami owymi stoi jakaś myśl.”

Szlachecki polski: „Mości panie, gdyby rozum był szablą, nie obawiałbym się z waszej strony nawet draśnięcia.”

Galicyjski polski: „Jaśnie pan wybaczy, lecz rozumowanie owo zdaje się cierpieć na niedostatek rozumowania.”

PRL-owski polski: „Obywatelu, stwierdzamy poważne niedociągnięcia na odcinku myślenia.”

Akademicki polski: „Przedstawiona teza pozostaje w luźnym związku zarówno z materiałem empirycznym, jak i z zasadami wnioskowania.”

Polski magnacki: „Nie gniewam się na waćpana. Opatrzność rozdziela swe dary wedle własnego uznania.”